Lyon-Saint-Exupéry - Francja

Założona przez Rzymian w 43 r.p.n.e. stolica prowincji Galia, dziś znana jako Lyon, szczyci się pokaźnym gronem urodzonych w niej, znanych i wybitnych osobistości. Tu przyszli na świat m.in. rzymscy cesarze Karakalla i Klaudiusz, bracia Lumière,  Jean-Michel Jarre  czy Antoine de Saint-Exupéry. I właśnie imię tego ostatniego nosi oddalone o 20 kilometrów na wschód od centrum miasta miejsce niezwykłe, jakim jest dworzec kolejowy zintegrowany z portem lotniczym. 

 

Owa wyjątkowość wynika nie tylko z nieczęstego połączenia w jednym obiekcie tych dwóch rodzajów transportu, ale przede wszystkim z unikalnej architektury i zastosowanych rozwiązań konstrukcyjnych. 

 

 

Zadania integracji przestrzeni jako zamkniętej struktury i jej funkcjonalności podjął się Santiago Calatrava, niekwestionowany mistrz architektoniczno-artystycznego rzemiosła, neofuturystyczny twórca wielu znanych obiektów publicznych, jak chociażby mostu podwieszonego w Sevilli, audytorium na Teneryfie, Miasteczka Sztuki i Nauki w Walencji czy dworców kolejowych w Lizbonie i Berlinie.

 

Pierwszą linię dla pociągów TGV łączącą Paryż z Lyonem uruchomiono 27 września 1981 roku. W następstwie tego zupełnej niemal likwidacji uległy lotnicze połączenia realizowane z tych miast, co stało się istotnym bodźcem do kolejnych inwestycji w sieć kolejową. Impulsem do budowy dworca było przedłużenie z Lyonu linii kolei dużych prędkości LGV Rhône-Alpes.  Uroczyste oddanie do użytku zarówno nowego połączenia, jak i budynku miało miejsce 3 lipca  1994 roku. Stacji nadano wówczas  nazwę Satolas TGV. 

 

Szybkie koleje francuskie poruszają się z prędkościami rzędu 300 km/h, co jest niezwykle istotne dla architektów projektujących tunele oraz hale dworcowe. Oznacza to bowiem konieczność uwzględnienia specjalnych wymagań i parametrów odnośne ich konstrukcji. W tunelu skład niczym tłok pcha przed sobą spore ilości powietrza, sprężając je do wartości szkodliwych dla całej budowli. Następujące u wylotu gwałtowne rozprężenie może wyzwalać siły podobne tym, jakie towarzyszą wybuchowi. Dlatego poza kubaturą obiektów ważna jest ich struktura sprzyjająca rozpraszaniu fali uderzeniowej. 

 

 

Lyońska konstrukcja  Calatravy odpowiada tym założeniom, gdyż dwa środkowe tory (spośród sześciu zbudowanych na stacji) pozwalają pociągom TGV przejechać przez dworzec z maksymalną prędkością. Tory zewnętrzne przylegają do dwóch peronów, z których ruchome schody prowadzą do położonej pod nimi 300-metrowej hali dworcowej. Sufit znajdujący się nad halą posiada liczne przeszklenia, zapewniające odpowiednie doświetlenie. Jednak najbardziej charakterystycznym elementem budowli jest hall główny usytuowany prostopadle do osi torów. Na nim spoczywa bowiem ważąca 1300 ton i wysoka na 53 metry konstrukcja ze stali. Calatrava nadał jej kształt wzbijającego się do lotu rajskiego ptaka, dzięki temu obiekt ma symbolizować bramę, którą podróżni wkraczają do niezwykle malowniczego miasta i regionu. 

 

Dworzec z terminalem lotniska łączą 250-metrowe, zadaszone przejścia dla pieszych, wyposażone w ruchome chodniki.  Równolegle do torów LGV, na zewnątrz budynku usytuowane są tory szybkiego tramwaju Leslys prowadzącego do centrum Lyonu. Obecnie w budowie znajduje się też linia obsługująca pociągi TER, która ma połączyć Lyon z Turynem. 

 

Cały kompleks widziany z góry również przypomina sylwetkę ptaka. Linia kolejowa to rozpostarte skrzydła, dworzec jest głową, a półkoliście usytuowane zabudowania portu lotniczego - łapami. Całości dopełniają sporej wielkości parkingi, w naszym porównaniu pełniące rolę piór.

 

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© 2016 Całość praw autorskich - Antoni Bochen