São Bento- Portugalia

 

Dworzec kolejowy São Bento w Porto powstał w miejscu zrujnowanego w wyniku pożaru szesnastowiecznego klasztoru benedyktynów, czego pamiątką do dziś pozostaje jego nazwa.

 

Kamień węgielny pod budowę obiektu położył w 1900 roku król Karol I. Budynek zaprojektował miejscowy architekt José Marques Da Silva, który dla Porto, jego rozwoju oraz mieszkańców był tym, kim dla katalońskiej Barcelony Antonio Gaudi. Silva, pod wpływem architektury francuskiego Beaux-Arts, zaprojektował budowlę tak piękną i pełną wysmakowanych zdobień i dekoracyjnych detali, że prace nad nią trwały aż do roku 1916, kiedy to nastąpiło uroczyste otwarcie dworca. Ideą twórców było stworzenie gmachu wyjątkowego i idealnego kompozycyjnie, dlatego nie było pożądanym poganianie zatrudnionych do prac artystów.

 

 

Najważniejszym z nich był Jorge Colaço, niezrównany mistrz techniki malowania obrazów na płytkach ceramicznych, zwanej azulejo. Jego biało-niebieskie kompozycje zdobią m.in. wnętrza gmachu  w Genewie.

 

Colaço przyozdobił hale dworca w Porto aż 20 tysiącami płytek, ilustrując w ten sposób i upamiętniając najważniejsze wydarzenia i epizody z historii Portugalii. Pomiędzy scenami historycznymi umieścił obrazki z codziennego życia swoich rodaków, ale też wiele urzekających swoim pięknem scen prezentujących wyjątkowe zakątki kraju. 

 

Dworzec posiada cztery perony kolejowe,  obsługuje  także stację metra. Stąd odjeżdżają ponadto liczne autobusy. Stację kolejową zmodernizowano w roku 1968. W roku 2010 przeprowadzono natomiast prace konserwatorskie płytek azulejo w hallu, a budynek zyskał  wyjątkową iluminację swoich elewacji. 

 

Podróżni mogą skorzystać także z usytuowanej w budynku restauracji serwującej świeże – jak przystało na prawdziwie portowe miasto – owoce morza. 

 

Kolej wpłynęła zdecydowanie na rozwój ruchu turystycznego w Porto, natomiast niezaprzeczalne uroki i wyjątkowość tamtejszej zabudowy sprawiły, że otoczoną murami starówkę w roku 1996 wpisano na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

 

Przybywający tu szynowym transportem  turyści już  w dworcowym hallu mogą zapoznać się z historią oraz architekturą i sztuką tego niezwykłego miasta, regionu i kraju, ukazaną w uspokajającej biało-niebieskiej tonacji, by następnie odkryć pełne magicznych zakamarków i opowieści stare miasto czy odbyć niejedną wędrówkę po urokliwych, okolicznych wioskach i miasteczkach.

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© 2016 Całość praw autorskich - Antoni Bochen