Union Station Chicago - USA

Położona na zachodnim brzegu rzeki Chicago, pomiędzy ulicami Adams Street oraz Jackson Street, Union Station to jedna z najpiękniejszych i najokazalszych stacji kolejowych w Stanach Zjednoczonych. Dzięki połączeniu stylu neoklasycystycznego oraz nowoczesnej technologii z zasadami planowania przestrzennego, dworzec określono przełomem w amerykańskiej architekturze kolejowej.

 

 

Obecna stacja jest drugą zbudowaną pod tą nazwą i prawdopodobnie trzecią na tym miejscu. Centralny dworzec był niezbędny w XIX-wiecznym Chicago, w którym działało dużo małych stacji, obsługujących pojedyncze linie, co stanowiło sporą uciążliwość dla pasażerów. W 1874 roku pięć spółek kolejowych: Pennsylvania Company; Chicago, Burlington and Quincy Railroad; Michigan Central Railroad; Chicago and Alton Railroad; Chicago, Milwaukee and St. Paul Railway, podjęło decyzję o budowie nowego dworca centralnego. Po wycofaniu się spółki Michigan Central Railroad, cztery pozostałe doprowadziły do realizacji projektu i w 1881 roku uroczyście otwarto nową stację. Część główna była wówczas ustawiona przodem do Canal Street, tory prowadziły do niej od południa, a perony zajmowały przestrzeń między budynkiem głównym i brzegami rzeki Chicago.

 

Wzrost liczby pasażerów i potrzeba konsolidacji terminali doprowadziły do gruntownej modernizacji i rozbudowy dworca. Autorem projektu był amerykański architekt Daniel Hudson Burnham, który zmarł przed ukończeniem budowy. Mimo tego dworzec powstał zgodnie z jego koncepcją. Prace trwały od 1913 roku do 1925 roku, kiedy to nastąpiło jego uroczyste otwarcie. Budowę ostatnich wiaduktów kończono jeszcze w 1927 roku. Nowa Union Station jest jedną z najpiękniejszych budowli reprezentujących neoklasycyzm w Stanach Zjednoczonych. Zarówno płaska konstrukcja dachu, monumentalny Great Hall, łukowe sklepienia obszernych drzwi, przejść i okien, jak i zdobnicze balustrady, schody, kartusze, pilastry czy płaskorzeźby podkreślały styl Beaux-Arts.

 

 

Najbardziej charakterystycznym miejscem dworca jest wysoki na 34 metry Great Hall, zwieńczony przepięknym pięciokondygnacyjnym szklanym sklepieniem, podtrzymywanym przez 18 korynckich kolumn. Znajduje się w nim poczekalnia z ogromnymi drewnianymi ławkami. Wokół tej centralnej części dworca sytuują się liczne restauracje, informacje turystyczne, poczekalnie, przechowalnie bagażu i kasy biletowe, a nad nią – kilka pięter powierzchni biurowych.

 

Ta imponująca architektonicznie sala pełni nie tylko funkcję poczekalni. Organizowane są w niej także pokazy mody, ekskluzywne przyjęcia weselne czy eleganckie imprezy firmowe i okolicznościowe. Miłośnicy kina zapewne skojarzą również Great Hall z pamiętną sceną strzelaniny na schodach z filmu „Nietykalni” Briana De Palmy.

 

 

Union Station tworzy ogromny węzeł przesiadkowy w Chicago. Pod ziemią ulokowanych jest 12 peronów i 24 tory, które obsługują połączenia dalekobieżne, regionalne oraz podmiejskie dwóch amerykańskich przewoźników: firmy Amtrak oraz spółki Metra. Linie dochodzą do stacji zarówno z północy, jak i z południa, a większość z nich kończy się w jej obrębie. Pomiędzy północnymi i południowymi torami ulokowana jest hala dworcowa. Obaj przewoźnicy realizują dziennie około 300 kursów, z których korzysta ponad 54 tysięcy pasażerów.

 

W przyszłości, ze względu na konieczność obsługi kolei wielkich prędkości, dworzec Union Station czekają następne zmiany i modernizacje.

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© 2016 Całość praw autorskich - Antoni Bochen