Kutno

Kolej do Kutna zawitała w 1861 roku. Rok wcześniej, a dokładnie 18 września 1860 roku, budowę linii z Łowicza do Aleksandrowa Kujawskiego na rzecz Towarzystwa Kolei Warszawsko-Bydgoskiej rozpoczęła firma braci Rieche z Belgii. Dzięki pracy czterech tysięcy robotników połączenie Kutno-Łowicz było gotowe już 1 grudnia 1861 roku, a 4 grudnia 1862 roku trasa dotarła do Aleksandrowa - ówczesnej granicy pomiędzy zaborami. Oficjalne uruchomienie całej linii miało miejsce w wigilię roku 1863.

 

Dworzec w Kutnie zbudowano już w roku 1861 w stylu włoskiej, neorenesansowej willi. Asymetryczną bryłę urozmaiciły dodatkowo bogate zdobienia roślinne i arkadowania ścian. Okna oraz wejścia umieszczone na głównej elewacji zaprojektowano od góry w formie półkolistej, zaś boczny ryzalit widoczny od strony miasta ozdobiła charakterystyczna wieża zegarowa, która stała się dominantą stacyjnej przestrzeni.

Doprowadzenie kolei do miasta było modelowym wręcz przykładem jej prorozwojowego oddziaływania, co uwidoczniło się szczególnie w początkowym okresie odrodzonej Polski. W latach 1922-1926 powstały kolejne połączenia z Poznaniem, Łodzią i Płockiem. Duże znaczenie miało też to, że przez Kutno wiodła trasa transportu śląskiego węgla do gdyńskiego portu. 

Spory z tej przyczyny ruch kolejowy wymusił zatem rozbudowę stacji, na której powstała parowozownia oraz kolejowe zakłady naprawcze. Po wojnie dworzec zyskał nowe perony i podziemne przejścia prowadzące do nich. 

W Polsce doby socjalizmu nie dbano zbytnio o piękne niegdyś dworce. Obiekt w Kutnie zyskał nawet dość ponurą sławę za sprawą Kazika Staszewskiego, który śpiewał: „Czy byłeś kiedyś w Kutnie na dworcu w nocy - jest tak brudno i brzydko, że pękają oczy”. Fragment piosenki wyraźnie prezentował, w jakim stanie znajdował się wówczas budynek. Opłakany wygląd dworca, w tym zwłaszcza bufetu i poczekalni, przywodzących na myśl filmy Barei, trwał do roku 2011, kiedy to rozpoczęto jego kompleksową rewitalizację. Kosztem 13 milionów złotych  wyremontowano dach, elewacje oraz wszelkie instalacje, wykonano także podjazdy dla wózków i specjalne ścieżki dla osób niedowidzących. Okolice stacji, nowy parking i wnętrza dworca są obecnie monitorowane. 

Dość niezwykłymi i ciekawymi elementami wystroju budynku są wiaty. Ich zadaszenia i wsporniki wykonano bowiem ze specjalnie sprowadzonej w tym celu z Włoch, trwale skorodowanej stali Cor-Ten. Wygląd obiektu stał się przez to jeszcze bardziej unikatowym. Dworzec po modernizacjach oddano do użytku w dniu 11 czerwca 2012 roku.

 

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© 2016 Całość praw autorskich - Antoni Bochen