Malbork

Historia kolejnictwa w Malborku rozpoczęła się oficjalnie 19 października 1852 roku, kiedy to uruchomiono odcinek łączący miasto z Braniewem, będący częścią budowanej przez Królewską Kolej Wschodnią trasy Berlin-Królewiec. 

 

Podczas realizacji przedsięwzięcia jego twórcy napotykali liczne perturbacje. W Berlinie nastało bowiem bezrobocie, zatem to berlińczykom i Ślązakom powierzono prace nad jej budową, co nie spotkało się z przychylnością ludności miejscowej. Jednak już rok później kolejne odcinki dotarły do Królewca, a po dołączeniu w dniu 12 października 1857 roku fragmentu Malbork–Tczew połączenie Berlina z Królewcem stało się kompletnym.1 sierpnia 1876 oddano do użytku linię Malbork–Mława. Stacja stała się wówczas węzłem kolejowym. W roku 1897 decyzją ówczesnych radnych rozpoczęto również budowę sieci wąskotorowych kolei dojazdowych, w trzy lata później działała już, usytuowana obok, stacja wąskotorowa.

 

Budynek dworca zrealizowano jednak dopiero w 1891 roku. Zaprojektowany w stylu staroniemieckim obiekt od razu stał się wizytówką miasta. Wymurowany został z pełnej cegły, a na pokrycie elewacji architekci wykorzystali natomiast piękną licówkę. Portal wykonano z naturalnego piaskowca. 

Wykończenie wnętrza dowodziło prawdziwego artyzmu budowniczych. Ściany częściowo otynkowano, pozostałe powierzchnie pokryto zaś boazeriami, a na podłogach ułożono dekoracyjną ceramikę. Pięknie rzeźbiony, drewniany strop w poczekalni wsparto na równie gustownych i dekoracyjnych filarach. Ściany ozdobiły natomiast liczne polichromie, wiele fragmentów wystroju pozłocono. Podróżni mogli podziwiać umieszczone w hali herby sąsiednich miast, które były także głównymi motywami okiennych witraży. 

 

Okres drugiej wojny światowej odcisnął nieodwracalne piętno zarówno na malborskiej starówce, jak i samym budynku dworca. Radzieccy żołnierze podpalili dworzec, jednak ludność prędko ugasiła ogień, dzięki czemu ten niemal cudem ocalał. Miejska starówka uległa natomiast zniszczeniu podczas bombardowań i działań wojennych. Do jej degradacji przyczyniła się też polska administracja, która podjęła decyzję, by cegłę z rozbiórki zabytkowych kamienic wysyłano do Warszawy.

 

W roku 2010 rozpoczęto generalny remont dworca kolejowego. Po usunięciu m.in. powojennych malowideł, odzyskał on swój pierwotny blask, a całość prac renowacyjnych uhonorowano nagrodą „Modernizacja Roku 2012”.Obecnie stacja posiada cztery perony z siedmioma krawędziami peronowymi, które częściowo są przykryte wiatą. Do peronów podróżni docierają przebiegającym pod spodem tunelem. W budynku mieści się hall główny z kasami biletowymi, poczekalnia, punkty gastronomiczne, a nawet hotel i kino 3D.

Duże uznanie należy się autorom odpowiedzialnym za renowację dworca, którzy starali się odtworzyć każdy architektoniczny detal, dzięki czemu pasażerowie, przekraczając próg budynku, doświadczają swoistej podróży w czasie. Podczas wycieczki do malborskiego zamku krzyżackiego warto zatem znaleźć chwilę, by odwiedzić także tamtejszą zabytkową stację kolejową.

 

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© 2016 Całość praw autorskich - Antoni Bochen