Międzyrzec Podlaski

Międzyrzec Podlaski – zwany miastem pogranicza  - stanowił od początku swoistą mozaikę kulturową, bowiem mieszkali w nim zarówno katolicy, prawosławni, jak i Żydzi. Podczas budowy Kolei Warszawsko-Terespolskiej, którą rozpoczęto w 1865 roku, to właśnie tu wyznaczono jeden z jej przystanków. Rok później do Międzyrzeca przybył pierwszy pociąg, a całe połączenie z Warszawy do Terespola oficjalnie uruchomiono 17 września 1867 roku.  Kierownictwo robót powierzono warszawskim przedsiębiorcom H. Reichmannowi i E. Wolfowi, a niezbędny sprzęt budowlany dostarczyła angielska spółka Vignoles-Brassey. Szyny żelazne wyprodukowała natomiast śląska Huta „Laura”. Linia posiadała pierwotnie tylko jeden tor oraz 18 stacji postojowych. Budynki dworców zazwyczaj projektowano jako obiekty jednopiętrowe, a ich podstawowym budulcem  był kamień. Tabor przeznaczony do obsługi tego połączenia składał się z 10 parowozów osobowych, 8 towarowych oraz 34 wagonów osobowych i 267 towarowych

Badacz dziejów Międzyrzeca Józef Geresz tak opisuje stosunek ówczesnej ludności do kolei: „Pierwsze pociągi były witane przez ludność miejscową z zabobonnym strachem. Ludzie klękali przy torach i modlili się, że już koniec świata, bo Lucyper gania z żelaznym piecem”.

W czasie drugiej wojny światowej międzyrzecki odcinek linii oraz stacja były częstym obiektem ataków partyzantów w ramach „podlaskiej walki o szyny”. Po wojnie dworzec przedstawiał straszny widok, bowiem pozostały zeń jedynie mury. Inne wydarzenie, które zapisało się w historii międzyrzeckiego dworca, miało miejsce 30 czerwca 1952 roku. Wówczas w pobliżu stacji grupa licealistów próbowała wykoleić pociąg relacji Moskwa-Berlin wiozący oficerów i dyplomatów radzieckich.

Niedawno obiekt w Międzyrzecu został gruntownie wyremontowany. Pod nadzorem konserwatorskim odnowiono dach i elewacje, wymieniono stolarkę okienną oraz instalacje. Zamontowano także monitoring oraz dostosowano budynek do potrzeb osób niepełnosprawnych. Przebudowano również otoczenie, dzięki czemu stacja stała się ponownie wizytówką miasta. Władze samorządowe zadeklarowały także utworzenie w obiekcie filii biblioteki oraz wynajęcie pomieszczeń dla organizacji pozarządowych. Pracami modernizacyjnymi objęto ponadto perony, nad którymi zlikwidowano kładkę, by zastąpić ją tunelem, który ma  usprawnić komunikację pieszą pomiędzy terenami rozdzielonymi stacją.

Wersja do druku Wersja do druku | Mapa witryny
© 2016 Całość praw autorskich - Antoni Bochen